Ignacio Agüero

Ignacio Agüero

~ Chili

Ignacio Agüero (1952, Chili), independent documentary filmmaker


Ignacio Agüero is een vastberaden vechter tegen tirannie en onrechtvaardigheid. Hij heeft 14 essentiële films op zijn naam staan die het leven tijdens en na afloop van een dictatoriaal bewind documenteren. Ook was hij medeoprichter van de in 2012 verfilmde ‘No’ campagne die tot Pinochet’s aftreden leidde.



Rapport Prins Claus Fonds Prijzencommissie 2014

april 2014


Ignacio Agüero (Santiago, 1952) is een onafhankelijk documentairemaker. Hij is een actief betrokken humanist in wiens werk de directe relatie tussen het persoonlijke en het politieke wordt benadrukt. Zijn veertien films zijn onmisbaar voor een getrouw beeld van de Chileense samenleving, van de tijden van de dictatuur tot de dag van nu. Ze beslaan een breed spectrum aan onderwerpen in diverse filmstijlen en slagen er op unieke wijze in om tegen alle verdrukking in positieve waarden over te brengen.

 

No olividar (Niet vergeten, 1982) werd gefilmd met een verborgen camera en onder pseudoniem uitgebracht. Er wordt getoond hoe de lichamen van vijftien gearresteerde boeren worden ontdekt, waarmee wordt bewezen dat ze zijn vermoord door agenten van de staat. De kracht van de film schuilt in de fijnzinnige verbeelding van taaie volharding en de liefdevolle manier waarop de familie van de slachtoffers de herinnering aan hen intact houdt. Cien niños esperando un tren (Honderd kinderen wachten op een trein, 1988) brengt een inspirerende workshop voor kinderen in beeld, waarbij tevens hun kansarme sociale omstandigheden en de doelgerichte creativiteit van de docent worden uitgelicht. El diario de Agustin (Agustins krant, 2008) werd geweerd van de landelijke televisie. De film is een imposant verslag van de manier waarop dagblad El Mercurio verwikkeld raakte in de misdaden van de dictatuur en hoe die krant tot op de dag van vandaag buiten schot is gebleven. Agüero filmde een groep studenten die hier onderzoek naar deed en geeft daarmee een overtuigend voorbeeld van het menselijk vermogen om in verzet te komen.

 

Agüero is gedurende de hele periode van de dictatuur actief werkzaam geweest en was een drijvende kracht achter de ‘No’-campagne, die uitmondde in het verlies van Pinochet bij de verkiezingen. Zijn experimentele manier van filmmaken brengt hij nog steeds in praktijk en als filmdocent aan de Universiteit van Chili maakt hij nieuwe generaties bewust van ideologische normen.

 

Ignacio Agüero wordt geëerd vanwege zijn vernieuwende films, waarin een lyrische esthetiek en oog voor detail samengaan met politiek en maatschappelijk activisme. Hij maakt films met een humaan karakter, met een nadruk op onze verantwoordelijkheden als persoon en als staatsburger. Hij is een ooggetuige die herinneringen vastlegt op een poëtische manier waaruit waarheid en verzoening kunnen voortkomen. Hij levert een cruciale bijdrage aan het werkelijke verhaal van de Chileense geschiedenis, van de dictatuur tot nu aan toe. Wij roemen zijn integriteit en inzet voor sociale gerechtigheid en voor zijn kunst, onder uiterst zware omstandigheden.